In de zesde en laatste aflevering van ons Droogstoppel-feuilleton komen we tot een conclusie: de vinnige polemiek tussen theekoopman Robert Voûte en dichter Barend Fremery wekte in Multatuli’s verbeelding niet alleen het personage Droogstoppel tot leven. Ze leverde ook de dynamische dubbelstructu
“Hier moet niet gefilosofeerd maer gevochten worden”, schrijft dichter Fremery eind achttiende eeuw aan makelaar Voûte. De twee pakken elkaar aan in een duel op het scherp van de snee. Dat polemische kader klinkt zeventig jaar later onmiskenbaar door in de Max Havelaar, zo leest u in het vijfde
Dat Droogstoppel wellicht Robert Voûte (1810-1871) niet is, las u hier eerder. Maar in deze vierde aflevering van ons Droogstoppel-feuilleton blijkt er nu nóg een Robert Voûte te bestaan, een oudoom van de vorige. Hij zat in de koffie en thee, en hij schreef. Pamfletten, met name.
Haal Droogstoppel weg, en de dubbelstructuur van Multatuli‘s Max Havelaar valt uiteen. Maar wie gaat er achter dat personage schuil? “Een dichter schept niets, hy voegt zamen en regelt”, schreef Multatuli. Lees meer over de wondere verwevenheid van feit en fictie in deze tweede aflevering van
Haal Droogstoppel weg, en de dubbelstructuur van Max Havelaar valt uiteen. Maar wie gaat er achter dat onvergetelijke personage schuil? Waar haalde Multatuli zijn inspiratie voor deze makelaar in koffie? Om dat te achterhalen begeven we ons zes artikelen lang in het vrijwel onontwarbare web van feit