Publicaties
12/03 - 31/05

Twee projecten van Ana Torfs in BOZAR

Twintig jaar na haar eerste solotentoonstelling in Brussel, in de antichambres van het Paleis voor Schone Kunsten, komt de Belgische beeldende kunstenaar Ana Torfs terug naar BOZAR met twee projecten.

Met de tentoonstelling The Magician & the Surgeon creëert Ana Torfs een bevreemdend universum in de Raadzaal, met vier nieuwe installaties die nauw vervlochten zijn en onverwachte combinaties aangaan. De tentoonstelling loopt van 12 maart tot en met 31 mei 2020.

Op 22 maart 2020 presenteren BOZAR en Klarafestival de door Ana Torfs geconcipieerde voorstelling Wir irren. Ictus ensemble exploreert Beethovens laatste compositie, de canon Wir irren allesamt, nur jeder irret anders. Die wordt gevolgd door een vertoning van de eerste en enige langspeelfilm van de kunstenaar, Zyklus von Kleinigkeiten (Cyclus van kleinigheden, 1998), die gebaseerd is op Ludwig Van Beethovens zogenaamde conversatieschriften.

In Sideshow verschijnen en verdwijnen in een abstract decor met veelkleurig licht een reeks vermomde figuren, zoals een geisha, een clown, vogelmensen en een illusionist met grote handen. In de filmische beelden, die in stop-motion werden opgenomen met diverse performers, keert Ana Torfs terug naar enkele oude voorliefdes: theater, stille film, poppenkast, butoh, circus, maskerade en cabaret. De parade is zowel macaber, ontroerend, angstaanjagend als komisch.

Een tweede werk, When You Whistle, It Makes Air Come Out, is geïnspireerd op een fragment uit een boek van de Zwitserse psycholoog Jean Piaget, The Child’s Conception of Physical Causality (1927). De antwoorden die kinderen formuleren op vragen als ‘waarvan is wind gemaakt’, ‘waar komt de wind vandaan’, ‘wat gebeurt er wanneer je blaast’, of ‘waar komt de lucht in je mond vandaan’, zijn onschuldig en verrassend.

Deze projectie vormt een tweeluik met The Shadow Is Black and in the Darkness It Can’t Show, waar in een donkere kamer een onzichtbare man vruchteloos leven tracht te blazen in een pop.

In de installatie Echo’s Bones/Were Turned to Stone lig je met een koptelefoon op een handgeknoopt wollen tapijt dat door de kunstenaar ontworpen werd. De praatzieke nimf Echo wordt door de godin Juno gestraft en kan voortaan nog alleen mensen napraten. Eenzaam en verlaten sterft ze in een grot. Haar beenderen verstenen, maar haar stem leeft voort en verdubbelt elke klank. In Echo’s Bones/Were Turned to Stone hoor je een vrouwelijk personage dat haar geest lijkt te ordenen in een anaforische keten van eindeloze associaties, referenties en feiten. Ze is gefascineerd door dode kunstenaars, schrijvers, acteurs, zangers, filmregisseurs en componisten. Haar talloze opsommingen worden afgewisseld met gezucht en gesteun, wat dan weer overgaat in feitelijke beschrijvingen van de werking van het menselijk lichaam of de toestand van de planeet. Zo lang ze praat, bestaat ze.

In 1998 realiseerde Ana Torfs met Zyklus von Kleinigkeiten haar eerste en enige langspeelfilm. Ze baseerde zich hiervoor op Ludwig Van Beethovens zogenaamde conversatieschriften. Deze notaboekjes waren een belangrijk hulpmiddel voor de componist om te kunnen blijven communiceren, nadat zijn gehoor dramatisch verslechterde in 1818.

Ter gelegenheid van de digitalisering van deze film door het Koninklijk Belgisch Filmarchief (CINEMATEK) en Eye, het Nederlandse Filmmuseum, speelt Ictus muziek van Aurélie Nyirabikali Lierman en Jean-Luc Fafchamps. Inspiratie vonden ze bij Wir irren allesamt, nur jeder irret anders, Beethovens laatste en misschien wel meest mysterieuze werk.

Twee opvoeringen op zondag 22 maart: om 15 uur en om 19 uur.

Aanmelden

Registreer je of meld je aan om een artikel te lezen of te kopen.

Belangrijk om weten


Bij aankoop van een abonnement geef je toestemming voor een automatische herabonnering. Je kunt dit op elk moment stopzetten door contact op te nemen met philippe.vanwalleghem@onserfdeel.be.